Jak realizować w praktyce zalecenie regularnych wyjść z małymi dziećmi w środowisko przyrodnicze?
Rozwijanie postawy zachwytu i ciekawości świata zewnętrznego. Im młodsze dzieci tym bardziej trwałe są skutki tych doświadczeń. Pomiędzy 4 a 7 rokiem życia jest dobry czas na związanie dzieci z tym co je otacza, a celem edukacji ekologicznej powinno być uruchomienie i wzmocnienie empatii z przyrodą. czyli „stawanie się” światem przyrody. Między 7 a 11 r.ż kluczowym zadaniem jest zaangażowanie i eksploracja świata przyrody. A od 11 do 14 roku życia podstawową ideą stają się działanie społeczne.
Rozwijanie emocjonalnej więzi z naturą stanowi podstawę późniejszego rozumienia przez dzieci kwestii ochrony środowiska i pozytywnego nastawienia do działań ekologicznych.
Jeśli podobała Ci się dobra praktyka i zainspirowała Cię do przygotowania własnej – stwórz ją! Chętnie ją wspólnie z Tobą opracujemy i opublikujemy. Poprosimy o kontakt z zespołem SOS dla Edukacji.
Powstanie mikrostrategii było możliwe dzięki wsparciu finansowemu Narodowego Instytutu Wolności. Projekt „Obywatelski Think Tank dla edukacji: wspólnie tworzymy przyszłość nauczania”.
